Διάνοιξη φρεατίου νερού αντίστροφης κυκλοφορίας

Η γεώτρηση πηγαδιού νερού αντίστροφης κυκλοφορίας διαφέρει σημαντικά από τις άλλες τεχνολογίες που συζητήθηκαν, καθώς απαιτεί μια πολύ μεγάλη εξέδρα με τεράστιο αποτύπωμα τόσο για την ίδια την εξέδρα όσο και για το λάκκο καθίζησης που κατασκευάστηκε από μια μηχανή.

Αυτές οι εξέδρες χρησιμοποιούνται συχνά για τη διάνοιξη φρεατίων μεγάλης διαμέτρου έως και 1000 πόδια σε μη στερεοποιημένο υλικό, με διάμετρο 24 έως 50 ίντσες.

ΣτοΔιάνοιξη φρεατίου νερού αντίστροφης κυκλοφορίας, χρησιμοποιούνται εργασίες κοπής όπως η περιστροφική κοπή και η περιστροφική σύνθλιψη. Τα μοσχεύματα αφαιρούνται από τη δακτυλιοειδή περιοχή μεταξύ του κορδονιού τρυπανιού και της οπής διάτρησης με έκπλυση με βάση το νερό, η οποία στη συνέχεια αποστέλλεται πίσω στη χορδή του τρυπανιού και στο λάκκο καθίζησης. Για να συγκρατηθεί αρκετό υγρό για να ξεπλυθεί η σημαντική ποσότητα μοσχευμάτων που παράγονται κατά τη διάνοιξη μιας γεώτρησης αυτής της διαμέτρου, αυτός ο λάκκος πρέπει να είναι αρκετά μεγάλος.

Πρέπει να προστεθεί υγρό στο εξορυχθέν υλικό. Η ποσότητα του ρευστού που απαιτείται για αυτήν την τεχνική γεώτρησης αυξάνεται καθώς προχωρά η λειτουργία γεώτρησης.

Δεδομένου ότι αυτή η προσέγγιση συχνά δεν χρησιμοποιεί μπεντονίτη και δεν σφραγίζει πλήρως την οπή κατά τη διάνοιξη, ένας μεγάλος όγκος υγρού μετατοπίζεται και χάνεται στον αρχικό σχηματισμό επιπλέον του υγρού μακιγιάζ που χρειάζεται. Αυτή η τεχνολογία, σε αντίθεση με τη συμβατική περιστροφική γεώτρηση λάσπης, έχει το πλεονέκτημα ότι επιταχύνει την ανάπτυξη αλλά επίσης αυξάνει την απαίτηση για κατανάλωση υγρού κατά την κατασκευή γεωτρήσεων.